Yolculuk

Hayat uzun bir yolculuk, kendimize yaptığımız yolculuk ise uzun olmaktan ziyade, yürek isteyen bir yolculuk. Sevmek, anlamak, anlayış göstermek ve iyiniyetli bir yüreğe sahip olmak için cesaret isteyen bir yolculuk.
Her gün öğreniyorum, neyi az yaptığımı ya da neyi çok; neyi yanlış yaptığımı ya da neyi doğru; kimi anlayabildiğimi ya da kime anlayışsızca yaklaştığımı; kime hoşgörüyle davrandığımı ve kime karşı hoşgörüsüz olduğumu; nerde kötü ve nerde iyi olduğumu; nerde aptallık yaptığımı; nerde dinlemekten vazgeçtiğimi; nerde sarılmak yerine yargılamayı seçtiğimi; neden dinlemek yerine suçladığımı; neden susmanın bazen en iyi sözcükler olduğunu unuttuğumu; herkesin bir sırrı olduğunu; birşeyin içinde yer almak için illa sevmek gerekmediğini; bazen saçmada olsa orda, biriyle birlikte olman gerektiğini; bazen birinin elini sırf sana ihtiyacı olduğu için tutman gerektiğini; değersiz şeyler yüzünden insanları kırmamak gerektiğini; kaybettiğimiz her insanın bizden bir şeyleri de beraberinde götürdüğünü; aramızdaki uzun yolların bizi koparmaya yetmeyeceğini; insanlara güvenerek güne başlamanın değerini; her şeye rağmen her gün yeni başlangıçlar yapabilmenin mümkün olduğunu; gülümsemenin bir insana verilecek en güzel armağan olduğunu; herkesten önce kendine dürüst olmanın önemini; unuttuğun güzellikleri daha sık hatırlaman gerektiğini; bir şeyleri sadece kendin için yapmanın yarattığı şımarıklığın tatlı halini; bazen hiçbir şey yapmamanın da aslında bir şey yapmak olduğunu; hatalarından kaçamadığını, yalnızca yüzleşip kendine dürüst olman gerektiğini; güçlü olmaktan daha önce sevgi dolu bir kalbe sahip olmanın önemini; sevmeyi; mutlu etmeyi; tanımadığın insanlar için iyi bir şeyler yapman gerektiğini; bazen hiç düşünmeden denize atlaman gerektiğini ya da hiç düşünmeden bir dağın yamacında yürümen gerektiğini; yaşamamız için tek bir hayata sahip olduğumuzu ve iyi şeyler biriktirebilmenin harikalığını; biriken her kötü anının içimizi çöplüğe çevirdiğini; insanın hiçbir şeyi unutma becerisine sahip olmadığını; unutmaya çalışmak yerine sadece kabullenip kendini sevmen gerektiğini; ve kesinlikle insanları sevmenin yolunun kendini sevmekten geçtiğini; kendinle barışık olmadan dünyayla barışamayacağını; doğayı sevmen gerektiğini ve gülümsemenin hafifliğini :)